Usuwanie zmian skórnych


 

W obrębie skóry występują różne nieprawidłowe zmiany, które istnieją od urodzenia lub pojawiają się w różnym wieku. Każda zmiana skórna wymaga konsultacji lekarskiej, po której z bardzo dużym prawdopodobieństwem można stwierdzić, że czy ma ona charakter łagodny i czy można ją usunąć ze wskazań estetycznych lub czy zmiana może być groźna dla zdrowia i trzeba ją usunąć.

 

Zmianyskórne usuwa się na 3 sposoby:

 

  1. Wycięcie
  2. Działanie wysoką temperaturą (elektrokoagulacja, fale radiowe lub laser)
  3. Niską temperaturą (krioterapia)

 

 

W przypadku zmian łagodnych nie ma potrzeby wykonywania badania histopatologicznego (badania zmiany pod mikroskopem po jej usunięciu lub wycinka ze zmiany przed jej usunięciem). W sytuacji tzw. zmian podejrzanych, badanie histopatologiczne jest badaniem koniecznym i rozstrzygającym kliniczne rozpoznanie. W gabinecie nie ma możliwości przeprowadzenia badania dermatoskopowego, ale dzięki współpracy z innymi lekarzami, przed rozpoczęciem decyzji o usunięciu jest możliwe wykonanie takiego badania.

 

WYCIĘCIE ZMIANY SKÓRNEJ

Wycięcię zmiany skórnej dotyczy przede wszystkim znamion barwnikowych. Wykonywane jest głównie na zasadzie profilaktyki, gdyż w niekorzystnych warunkach zmiana może przekształcić się w groźny nowotwór złośliwy. Wycięcie dotyczy także zmian nowotworowych skóry.

Zabieg przeprowadza się w znieczuleniu miejscowym (ukłucie igłą i wprowadzenie środka miejscowo znieczulającego). Wiąże się to z krótkotrwałym pieczeniem, a samo znieczulenie działa bardzo szybko. Okolica poddana zabiegowi jest niewrażliwa na kłucie i cięcie. Pacjent odczuwa dotyk, pociąganie, ale nie ból.

Po usunięciu zmiany zakładane są szwy (1 lub 2 warstwy) oraz opatrunek. Po wycięciu zawsze powstaje rana i blizna, a rodzaj blizny zależy od wielkości wycinanej zmiany oraz od lokalizacji (najmniej estetyczne blizny pozostają na plecach, ramionach i kończynach dolnych, a najbardziej estetyczne na twarzy).

 

Wycięcie zmiany skórnej o średnicy ok. 0,5 cm trwa ok. ½ godziny. Po założeniu opatrunku można udać się do domu, prowadzić samochód. Zdjęcie szwów następuje z reguły w 7 dobie po zabiegu.

 

BADANIE HISTOPATOLOGICZNE

Badanie materiału pobranego od pacjenta w celu oceny charakteru procesu chorobowego wykonywane jest pod mikroskopem. Badanie histopatologiczne materiału tkankowego ma duże znaczenie w rozpoznawaniu chorób nowotworowych, wielu schorzeń zapalnych i zwyrodnieniowych, monitorowaniu postępu leczenia, a także przy stwierdzeniu przyczyn zgonu i istniejących zmian chorobowych u osób zmarłych, u których wykonano sekcję anatomopatologiczną, naukową lub sądowolekarską.

 

Przedmiotem badania histopatologicznego są usunięte chirurgicznie narządy lub części narządów oraz wycinki tkankowe pobrane jedną z metod biopsji. Badanie histopatologiczne (w odróżnieniu od badania cytopatologicznego) umożliwia ocenę przestrzenną zmian chorobowych w tkance dlatego rozpoznania histopatologiczne są zazwyczaj wiarygodniejsze i dokładniejsze niż cytologiczne.